....

مباداتر از دیروزم

و این باد هم که می وزد انگار صدای توست

گلوگاه آسمان را می بُرد با همین خرافه های اندوه!

و

من سر می کوبم اژدها وار به دیوارکه دردت را به جان خریده ام.

می خزم در درون خودم از گلایه و اعتراض

و

از هوش می روم روی دامنت

وطنم.